‘Waarom zou je twee kilometer opschuiven?’ Die vraag kregen Nancy Neefjes (33) en Merlijn Weel (35) regelmatig toen ze vertelden dat ze hun mooie woning op ’t Eiland in Wervershoof wilden verruilen voor een ouder en kleiner huis aan de Onderdijk. Een logische vraag misschien, maar het antwoord heeft weinig met logica te maken.
‘Het is een gevoel’, vertelt het koppel. ‘Dat kun je moeilijk uitleggen. En dat hoeft ook niet, als wij het maar begrijpen.’
Sinds begin juni woont het stel met Vic (6), Sep (4) en Juul (2) waar ze al jaren wilden wonen: in Keut. En alsof het zo moest zijn, barst een paar maanden later hun eerste kermis als échte inwoners los.
Een echte en een nepper
Merlijn mag zich vanwege zijn ouders een echte Keuter noemen. Nancy is geboren en getogen Wervershoofse. ‘Ik ben dus de nepper’, lacht ze. Maar wel eentje met een lange staat van dienst.
Als kind gaat ze met haar ouders Jos en Linda Neefjes al regelmatig een rondje over de Keuter kermis. Als ze op de middelbare school vriendinnen krijgt in Onderdijk, dan is ze verkocht. Vanaf haar vijftiende is ze vrijwilliger bij de Ringklingclub, de jeugdclub van het dorp. Met liefde fietst ze regelmatig heen en weer tussen Wervershoof en Onderdijk.
Bij de Ringklingclub loopt ook Merlijn rond. ‘Onze vriendengroepen overlapten sowieso. We kwamen elkaar overal tegen.’
Inmiddels zijn ze dertien jaar samen en is hun betrokkenheid bij het dorp alleen maar groter geworden. Merlijn voetbalt er zijn hele leven en zit in het jeugdbestuur van Strandvogels. Nancy zet zich in voor speeltuin Neshof. Samen deden ze jarenlang vrijwilligerswerk bij de Ringklingclub en nu voor de jeugdraad.
Twee wensen
Als Nancy en Merlijn na hun huurwoning aan de Europasingel in Wervershoof, willen kopen, hebben ze twee wensen: Onderdijk én vaarwater.
Dat blijkt een lastige combinatie. Tenminste, veel huizen in Onderdijk liggen aan vaarwater, maar de meesten zijn bezet en nieuwbouw is schaars. Als plan De Knoe voorbij komt, schrijven ze zich in voor een twee-onder-een-kapwoning. Ze krijgen een hoekwoning toegewezen. ‘Dat voelde als tweede keus. Als we zo’n stap zetten, moet het honderd procent goed voelen.’
Ze bedanken.
Dan wijzen vrienden Sjoerd en Manon hen op nieuwbouw op ’t Eiland in Wervershoof. Als ze snel bellen, maken ze een goede kans. Dat klopt. In 2019 betrekken ze hun twee-onder-een-kapwoning aan het water.
Vaarwater, check.
Onderdijk, bijna.
‘Daar woonden we zó lekker. Een prachtig huis, fijne buurt, geweldige buren. We zeiden echt: hier gaan we nooit meer weg.’ Maar het is en blijft geen Keut.’
Met vooruitziende blik
Hoe sterk de hang naar Onderdijk is, blijkt als oudste zoon Vic vier wordt en naar school moet. Nancy en Merlijn hakken de knoop door. Ze schrijven Vic in op de basisschool in Onderdijk. Want als ze ooit de kans krijgen, gaan ze alsnog naar Keut.’
Iedere schooldag rijden ze vanuit Wervershoof heen en weer. Een gevalletje vooruitziende blik. Of de ultieme manifestatie.
Ondertussen bekijken ze meerdere huizen, maar nergens klopt het helemaal. Tot het huis aan de Onderdijk voorbij komt. Merlijn kent het goed. Een nicht van zijn vader woont er en heeft er zelf vier kinderen grootgebracht. Zij gunt het huis graag aan een jong gezin met binding met het dorp. Maar… Nancy en Merlijn zoeken eigenlijk iets groters en nieuwbouw. Toch laten ze het niet los.
Eerst tekenen, dan dromen
Voordat ze definitief verliefd durven worden op het huis, moet duidelijk zijn wat ermee mogelijk is. Mike Verlaat maakt een ontwerp en ze toetsen hun plannen bij de gemeente. Als ook vergunningstechnisch groen licht volgt, komt hun droom ineens heel dichtbij. Eind september 2025 krijgen ze de sleutel. Aannemer Patrick Koomen gaat met hen aan de slag en maandenlang staat hun leven in het teken van verbouwen.
Tot eind maart kunnen ze nog op ’t Eiland blijven. Daarna is hun woning verkocht, terwijl het huis in Onderdijk nog lang niet klaar is. Met drie kleine kinderen trekken ze voor tweeënhalve maand in een vakantieverblijf in Andijk. ‘Het was echt kamperen. Overal stonden spullen. Het ging prima, maar we hoeven dit jaar niet meer op vakantie.’
Eind mei gaan ze dan eindelijk over. Zelfs dan staat de keuken er nog niet. Gelukkig is het mooi weer en springen ouders en schoonouders bij met eten, oppassen en hulp tijdens het klussen. De laatste puntjes moeten nog op de i, maar inmiddels is het echt thuis.
Buiten de voordeur
Nancy werkt in de logistiek bij Cono Kaasmakers, bekend van de Beemsterkaas, in Middenbeemster, Merlijn als werkvoorbereider bij Kok-Schouten Elektrotechniek in Zwaag. Maar zodra ze thuiskomen, ligt hun wereld in Keut. Een belangrijk verschil is wat er buiten de voordeur gebeurt.
‘Vanaf de Zeedijk tot aan ons huis wonen allemaal kinderen van ongeveer dezelfde leeftijd. Het klikt hartstikke goed. Ze lopen bij elkaar naar binnen en spelen samen.
Precies dat dorpse leven trok ons zo aan.
Het mooie hier is hoeveel mensen iets voor het dorp doen’, vertelt Merlijn. ‘Bij de voetbal, de speeltuin, oud papier ophalen… niemand is te beroerd om te helpen. Ook met kermis. De bedrijven zijn belangrijk, maar het kermiscomité en al die vrijwilligers maken het dorp en de kermis.’
Actief te kermis
Aan de Keuter kermis nemen ze al jaren actief deel. Niet alleen met een drankje aan de bar, vooral de activiteiten die het kermiscomité organiseert zijn in trek.
Prutrace? Meedoen.
Zeepkistenrace? Meedoen.
Keuter Games? Present.
Vorig jaar belanden ze spontaan bij Fiets ‘m erin.
Eerder won Merlijn samen met oud comité-voorzitter Paul Groote-man als Buurman & Buurman bij de Masked Singer en organiseerde hij de borrel ‘Kermiscrèche’ in het Dorpshuis. Nancy liep als vos rond tijdens de vossenjacht en jureerde namens de Ringklingclub bij de playbackshow.
Ook dit jaar doen ze weer volop mee. Vrijdag het themafeest bij de speeltuin en voor Merlijn ook de Beerpong die hij in de 1e editie won samen met zijn compagnon Lars.
‘Dan moet je natuurlijk terug om je titel te verdedigen. Sta ik daar tussen de pubers. Prachtig.’
Zaterdag gaan ze naar de Zeedijk, zondag doen ze allebei mee met beachvolleybal en voor maandag ontstaan de plannen waarschijnlijk vanzelf. Tijdens het interview zijn ze nog niet op de hoogte van het nieuwe evenement van het Keuter Kermis Comité: de kruiwagenrace. Met je kater over het water. Kan zomaar zijn dat Merlijn en Nancy dat advies opvolgen.
Oppas is geregeld. Twee nichtjes van dertien passen sinds vorig jaar op de kinderen en kennen het gezin goed.
Housewarming of nazit
Eén plan blijkt zelfs in Keut niet uitvoerbaar: een housewarming tijdens de kermis. ‘We dachten: we geven meteen een kermisborrel. Maar er ís gewoon geen geschikt moment. De agenda zit vol en we willen niemand uit de kroeg trekken. Dus doen we hier maar de nazit. Eieren bakken, laatste wijntje. Ook een prima plan, we zijn nu dichtbij huis!’
Waar ze andere jaren na de kermis weer naar Wervershoof fietsten, rollen ze nu in mum van tijd naar huis. Na 13 jaar vrijwilligerswerk, vriendschappen, kermisborrels en ludieke acties wonen Nancy en Merlijn eindelijk in hun geliefde Onderdijk. Twee kilometer verderop, eindelijk thuis.
En Vic en Sep? Die lopen straks gewoon naar school.
