Sam en Riet, wie kent ze niet? Dat is wel toepasselijk op hen. De advertentie in de Binding van hun 60-jarige huwelijk vermeldt alleen Sam en Riet, geen achternamen. Zo overduidelijk is het om wie het gaat. Wervershovers die bijna iedereen kent, al komen zij van origine niet van hier. Sam komt van Waarland en Riet van Zuid-Scharwoude. Binding blikt met hen terug op hun huwelijk, maar begint met de vraag hoe zij elkaar hebben leren kennen.
Riet: “Sam zat op de HTS en reisde elke dag met de trein, samen met mijn broer. Sam kwam toen ook wel bij ons thuis. Ik was toen vijftien jaar, hij twintig en voor mij was hij gewoon iemand die mijn broer kende. Maar dat veranderde toen wij elkaar later in een café tegen kwamen. Hij mocht mij naar huis brengen en we kregen verkering, vier jaar lang. Mijn vader vond mij te jong om te trouwen, in die tijd had je tot je 21e toestemming van je ouders nodig. En samenwonen was helemaal uit den boze. Maar na vier jaar kwam het toch zover. 22 april 1966 trouwden wij. Ik was nog negentien.” Sam: “Ik heb toen echt aan haar vader gevraagd of we mochten trouwen.”
Zij betrekken een boerderijtje in het Friese Langezwaag. Hun dochters Esther, Sandra en Kitty worden daar geboren. Riet vervult de moederrol met verve en Sam is aan het werk als architect en is vaak weg. Ze wonen er met veel plezier, maar het is wel wat stil voor Riet. Sam gaat daarom op zoek naar werk in Noord-Holland en komt bij architectenbureau Zeeman aan het werk. Zij nemen afscheid van hun buren (met wie zij nu nog steeds contact hebben) en gaan op advies van Zeeman in Wervershoof wonen. Zij strijken neer in de Koggestraat. Door de voetbal van Sam, die dit tot zijn 73e volhoudt, het biljarten van Riet bij ‘Gang is alles’ en een borreltje in de plaatselijke cafés komen zij al snel onder de bevolking. Sam wordt leraar aan de MTS.
In Friesland is de naam Noordelijk Tekenbureau ontstaan, doordat Sam naast zijn werk ook opdrachten voor zichzelf gaat uitwerken. In de Koggestraat wordt ook een ruimte ingericht voor het tekenwerk waar Wim Buurman in 1973 als eerste tekenaar in dienst wordt genomen. In de loop der jaren werken veel dorpsgenoten als tekenaar bij Sam, leerlingen die hij zelf opleidde. “Ik wist wie ik in dienst nam.” Het werk bereidt hij elke dag voor en wanneer hij voor de klas staat is Riet thuis voor het personeel en de geldzaken. In totaal zijn er 4680 opdrachten door hun bureau afgerond.
Het is dus druk geweest. Het is daarom ook niet verwonderlijk dat er al snel naar een andere woonruimte wordt gezocht, in ons dorp, want het bevalt hen erg goed. Hun ogen vallen op de Dorpsstraat 42 waar de familie Herman Steltenpool woonde. Het huis wordt mooi verbouwd met een gebroken kap en een veranda aan de voorzijde, waardoor het een karakteristieke uitstraling krijgt. De ruimte onder de woning wordt verbouwd tot een bedrijfsruimte voor het tekenbureau. De familie Bruin blijft vijftig jaar lang aan de Dorpsstraat wonen. In 2024 wordt de woning verkocht aan een ander leuk stel uit Wervershoof. Riet: “We kijken terug op een prachtige tijd, maar ooit wordt het minder en dat moet je voor zijn. Daarom zijn wij verhuisd naar een appartement in de Olympus.”
Sam en Riet wonen met plezier in hun nieuwe thuis. Ze kunnen zich prima vermaken. “We wandelen en fietsen veel. Elke week gaan we naar de fysio-sport. Er ligt altijd wel een puzzel op tafel. Elk jaar gaan we voor zes weken naar onze dochter Kitty in Nieuw-Zeeland. Wij gaan ook nog graag even naar het café of naar een kermis. Het gaat wat rustiger, de frequentie wordt wat minder, maar we vinden dat nog steeds gezellig. We blijven onder de mensen.”
Sam en Riet hebben zeven kleinkinderen en vijf achterkleinkinderen.
Gerard Bot
