Op vrijdag 20 november 2026 is het dan zover, de laatste Skriemer onder redactie van Ank Schuitemaker, Tiny Berkhout, Gidus van de Swaluw en Gerard Bot. Het boek wordt zoals elk jaar, op de ‘Skriemeravond’ uitgereikt. We sluiten een bijzondere tijd af, een stukje vrijwilligerswerk voor ons dorp: het uitgeven van de Skriemer.
Een boekwerk, dat meestal 96 tot 112 pagina’s bevatte, waarin wij terugblikten op de fantastische geschiedenis van ons dorp. Ontzettend veel dorpsaangelegenheden en -gebeurtenissen hebben wij onderzocht en beschreven. Niet alleen wij, ook andere vrijwilligers leverden artikelen aan, maar wij vieren waren de redactie en zorgden voor de meeste input. Over bedrijven, over personen, over buurten, over nieuws van honderd jaar en veertig jaar geleden (elk jaar schoof dat een jaartje mee). Duizenden foto’s opgezocht en voorzien van onderschriften. Artikelen vanaf de oerknal van Wervershoof tot het verscheiden van Anneke van der Geest. Elk jaar een kroniek met de bijzonderheden van het lopende jaar.
Het boek wordt elk jaar gepresenteerd tijdens een cabaretavond met sketches, interviews en liedjes over de onderwerpen uit het boek, een avond die in de volksmond al snel de Skriemeravond werd genoemd. Veelal had ik de eer het eerste exemplaar aan iemand uit te reiken. Gidus sloot de avonden altijd weer af met de conclusie dat het weer de mooiste Skriemer ooit was. En dat zal hij dit jaar nog één keer doen.
Dit jaar verschijnt de dertigste
Skriemer, deze keer met maar liefst 120 pagina’s. Een extra dikke Skriemer sluit deze jarenlange periode waardig af. Elk jaar regelmatig overleggen. Elk jaar een of meerdere artikelen schrijven. Elk jaar het boekwerk redigeren. En elk jaar die deadline. Elk jaar weer iets bedenken voor het woordje bij de uitreiking. En elk jaar de voldaanheid dat we het weer voor elkaar hadden gekregen.
Een hoogtepunt voor ons was natuurlijk de uitreiking van de zilveren speld van de gemeente Medemblik, een paar jaar geleden, maar vooral de waardering van veel dorpsgenoten deed ons goed en maakte ons steeds weer enthousiast voor een volgende Skriemer.
Vervolg zie pagina 6COLUMN_BREAK
Ik heb er veel plezier aan beleefd, drie alleraardigste lotgenoten leren kennen en heel veel mensen door al die interviews. Dertig edities, een mooi moment om ermee af te sluiten. Met weemoed, maar ook met tevredenheid dat het voorbij is.
Wij vieren zullen na afloop best wel een vreemd gevoel in onze lijven hebben. Is het zomaar afgelopen. Dat gevoel had ik ook toen ik dit jaar mijn laatste artikel inleverde, over een ondernemende familie, waarbij ik terugging tot halverwege de achttiende eeuw. Onlangs hebben wij ter afsluiting een keer samen geluncht en teruggekeken op onze Skriemertijd. Best wel met wat trots! Het is immers een mooie serie boeken over Wervershoof, het mooiste dorpje aan de rand van het IJsselmeer.
In januari geen bericht over het eerste overleg voor de nieuwe Skriemer, althans, niet voor ons. Wellicht wel voor anderen, want er zijn overleggen gaande tussen een aantal mensen die mogelijk verder gaan met de geschiedschrijving.
Het is nog niet helemaal afgelopen, want wij gaan als redactie nog één keer genieten van de Skriemer-
avond. Alweer de 21e keer dat Peter Swart, Sjaak Steltenpool en Gidus dit voor ons doen, ook wel iets waarvoor zeker net zoveel waardering op zijn plaats is.
Gerard Bot
