De laatste weken moet ik zomaar met regelmaat aan mijn oma van vroeger denken. Eigenlijk vooral aan de logeerpartijtjes bij oma. Mijn oma was rond de leeftijd van 63 toen ik mocht blijven logeren en ik was rond de leeftijd van 7. Mijn oma was toen al een echte oma. Bril op, gepermanent haar en een rok aan met daarop een truitje of een bloesje.
Als ik bij mijn oma bleef logeren, mocht ik voor het slapen gaan in de keuken mijn tanden poetsen. Boven mijn hoofd vlamde de geiser dan op als ik heet water gebruikte om mijn handen en gezicht te wassen. Via een soort gestoffeerde vlizotrap ging ik vervolgens naar boven. Aan de rechterkant van de vlizotrap hingen gordijntjes om de kastjes die daarachter zaten af te schermen. Boven op de overloop, lag achter mij de slaapkamer waar mijn ooms vroeger met zijn drieën sliepen. Recht voor mij uit was de slaapkamer met vloerbedekking als een lapjesdeken. Hier hadden mijn moeder en vijf tantes altijd geslapen en hier mocht ik slapen. De kamer was iets groter dan mijn eigen kamer thuis, waar ik in mijn eentje sliep. Boven was het in mijn herinnering altijd ijskoud, maar oma stopte mij in onder een laken met daarop verschillende wollen dekens en een fijne warme kruik.
Mijn oma was geen oma die mij mee naar de kermis nam, mee op vakantie nam of grote cadeaus gaf. Nee, met mijn oma speelde ik Scrabble, speelde ik oneindig keer het spelletje “hoogste blad”, leerde ik bloemen van kralen en dun ijzerdraad maken en loste ik samen kruiswoordpuzzels op met behulp van het grote dikke puzzelwoordenboek. Mijn oma was een oma waar ik meestal in mijn eentje naar toe ging. Een oma die mij dan vervolgens haar volledige aandacht gaf. Als we samen een rondje gingen wandelen, liepen we ‘pinkie pinkie’. Daar hield oma zo van, omdat ze zo ook altijd met mijn opa liep. Mijn oma deed altijd kalmpjes aan, want dan brak het lijntje niet, zei ze. Zo op zijn tijd, als daar reden toe was, stopte ze mij met een gelukzalige glimlach een gulden toe. Vooraf aan het eten bij oma, was ik altijd even stil, want bidden deed mijn oma altijd trouw. Mijn oma leerde mij dat overal waar ’te’ voor stond niet goed was, behalve ‘tevreden’. En dát was precies wat mijn oma was, een tevreden lieve oma.
Cindy Claij
