Na een lang seizoen moest het voor VVW in de laatste wedstrijd tegen Callantsoog gebeuren. Met twee punten voorsprong op DWOW wist VVW dat het alles in eigen hand had en een overwinning de titel zou betekenen. Op een prachtig zonnige Westrand was het publiek dan ook in groten getale aanwezig om VVW naar de overwinning te helpen.
De spanning en de temperatuur liepen dan ook hoog op rond een uur of twee. In de openingsfase was het daarom ook aftasten en werden hier en daar wat schoonheidsfoutjes gemaakt die toegeschreven konden worden aan de zenuwen. De aanvallers van Callantsoog waren erg gevaarlijk en de defensie van VVW had hier best wat moeite mee. Toch kreeg het aan de andere kant ook veel ruimte, Rob Neuvel kopte in de handen van de keeper en Ryan Dekker kwam een teenlengte te kort om een goede voorzet binnen te werken.
Tot overmaat van ramp kwam Callantsoog dan ook nog op voorsprong, na een glijpartij achterin kon de spits leep binnen lobben en stond VVW dus op achterstand. De spanning nam daarmee nog extra toe en voor even was VVW uit het veld geslagen, de drinkpauze was dan ook welkom om even de neuzen dezelfde kant op te krijgen. VVW begon hierna wat beter in het ritme te komen en liet zien dat het niet voor niets bovenaan staat. Het was echter wel tijd voor VVW om de gelijkmaker binnen te schieten, Joost Kolenberg kreeg hier de uitgelezen kans voor.
Na goed terugleggen van Bert Steltenpool wist de keeper echter redding te brengen en een minuut later schoot Rob net naast de paal. Het betekende dus dat VVW met een achterstand de rust in ging en er flink aan getrokken moest worden om de titel binnen te slepen.
Ryan zorgde een minuut na rust voor een enorme opsteker voor VVW, goed doorgelopen op de keeper maakte hij het de doelverdediger zo moeilijk dat hij tegen Ryan aanschoot en zo de 1 – 1 maakte. Callantsoog raakte wat vermoeid en hierdoor kon VVW aan blijven drukken. Echte kansen creëerde het niet en het moest geducht blijven op de counters van Callantsoog maar het werd toch tijd om te scoren. Ondertussen was Jelle Schouten ingevallen voor Lars Jong en Jelle had bijna de bevrijdende 2 – 1 binnengeschoten, helaas ging zijn schot net naast de verkeerde kant van de paal. Gelukkig was Bert Steltenpool hierna er als de kippen bij om in de zestien koeltjes binnen te schuiven.
De voorsprong zorgde voor een collectieve slaak van opluchting op de Westrand, maar het bleef toch nog ongemeend spannend. Joost en Ryan hadden hierna nog de kans om de marge verder uit te breiden maar hadden het vizier net niet op scherp staan. De spanning bereikte zijn hoogtepunt in de laatste tien minuten want VVW snakte werkelijk waar naar het eindsignaal. Mede door de vele wissels en drinkpauze duurde de blessuretijd voor het gevoel uren. Toen het laatste fluitsignaal dan eindelijk klonk was de opluchting en vreugde dan ook groot.
De winnaar in het minutenspel werd Ko Bakker en de blinde poule werd gewonnen door Jan Karsten. Alle deelnemers aan beide raadspellen bedankt voor het afgelopen seizoen en misschien weer tot het volgende seizoen. De vele foto’s van de wedstrijd werden gemaakt door Dik Haakman en Johnny Mol die terug te zien zijn op de Facebookpagina en website van VVW.
Een heel spannend seizoen kwam zo op een fantastische manier tot zijn einde met het verdiende kampioenschap. Bij dit prachtige einde lag vreugde en verdriet weer even heel dichtbij elkaar. Met een prachtig eerbetoon aan Freek kwamen alle emoties los die bij een dag als deze hoorden en kon er ook volop feestgevierd worden. Na een rondje door het dorp op de platte kar van Bloomore en een tussentijdse versnapering bij Het Café van Wervershoof bleef het nog lang gezellig op de Westrand! Volgend seizoen komt VVW dus weer uit in de derde klasse die het seizoen zowel op zaterdag als zondag gespeeld gaat worden.
Opstelling:
Stan Vertelman; Bart Glazenborg, Timo Schouten, Thomas Blokker en Koen Bakker (Thijs Schouten ’74); Thijs Nugter, Joost Kolenberg en Rob Neuvel©; Lars Jong (Jelle Schouten ’65), Bert Steltenpool en Ryan Dekker (Sil Spigt ’80).
