“Ik tekende altijd al, maar het kreeg meer vorm toen ik zwanger werd. Ik nam toen ontslag bij het SOW, omdat het moederschap én mijn werk én het tuindersbedrijf van mijn man Gerrit mij geen goede combinatie leek. Ik las een advertentie in het NHD over een schildercursus in de oude kaasfabriek in Hauwert. Ik schreef me daarvoor in. Voor ik de cursus mocht volgen, moest ik eerst iets laten zien. Schilder maar een peer, was de opdracht. Op een stuk karton maakte ik met plakkaatverf een peer. Mijn eerste schilderwerk was goed genoeg om aan de cursus deel te nemen.”
Zo begint de schilderhobby van Ria. Het bevalt haar goed en brengt ook nog ontspanning en rust in de drukte van het moederschap en de andere drukte thuis. Op de cursus ontmoet ze Antoinette Petersen en Annet Spigt (toen) uit Wervershoof. Gezamenlijk doen zij ook ervaring op met pastelkrijt en olieverf en kunnen zij op het doek meerdere vormen van kunst aanbrengen.
Ria schildert huizen en portretten. “Op een gegeven moment werd het bekend dat ik portretten schilderde. Men vroeg mij wel eens om kinderportretten te schilderen. Dat lukte zo goed, dat ik er dan ook veel gemaakt heb. Ik begon portretten eerst met houtskool en later met verf. Al mijn opdrachten doe ik vanaf een foto. Soms komt het voor dat men van een dierbare maar een klein fotootje heeft, welke ik dan op het ‘grote doek’ schilder. Ik maak ook zelf verschillende foto’s van bijvoorbeeld iemands woning, zodat ik thuis in alle rust iets moois maak met de juiste diepten en zo. Dat is ook zo met portretten. Ik heb bijvoorbeeld een portret van Nelson Mandela gemaakt, waarbij ik zelf een achtergrond bedacht. Schilderen is niet alleen kopiëren, het moet ook mooi zijn. Een goed resultaat is dat het rust uitstraalt en tegelijk boeiend is om naar te kijken. Er moet spanning in zitten. Dat moet je allemaal laten zien.”
Maar Ria schildert ook eigen ideeën. Al bladerend door haar fotoboeken is de diversiteit groot. Portretten, dieren, molens, noem maar op. Zij heeft er al veel gemaakt. De vraag komt op of zij wel eens een expositie heeft gehad. “Zeker. Ik heb tijdens de jaarmarkten meerdere keren geëxposeerd in de molen. Ook een keer in Sint Jozef, waar mijn moeder toen nog woonde. Ik heb ook exposities gedaan in Andijk en Nibbixwoud, maar dat is al lang geleden.”
Er hangen een aantal schilderijen in haar woonkamer, waaronder een van de molen van ons dorp. Het ziet er allemaal mooi uit. Binnenkort verhuist alles naar haar nieuwe woning. “Er komt een drukke tijd aan, maar ik blijf altijd schilderen, het is mijn passie.”
Gerard Bot
