Op zaterdag 7 november 2026 om 19.00 uur zal het jongerenkoor voor het laatst optreden. Het afscheid wordt gevierd in de Werenfriduskerk van Wervershoof. De koorleden zingen nog één keer hun lievelingsliedjes en willen graag dat veel mensen dit samen met hen willen beleven. Na afloop van de muzikale viering is er gelegenheid om onder het genot van een kop koffie en wat lekkers herinneringen op te halen en foto’s te bekijken. De hoop is daarom dat vooral oud-leden nog een keer komen luisteren.
Buiten waait het, regent het, maar binnen is het gezellig praten bij Cor Verdonschot thuis. Edgar Aker en Carlo van Velzen zijn ook aangeschoven om met Binding nog terug te kijken op de 59 jaren van het jongerenkoor, dat begon onder de naam A.O.W. Jongerenkoor, maar later is omgedoopt tot Shoof.
In de jaren ’60 van de vorige eeuw lopen de bezoekersaantallen van de katholieke kerken terug, zo ook in Wervershoof. In de omgeving worden al beatmissen gehouden om jongeren weer naar de kerk te trekken. Kapelaan Breed gaat naar Theo en Els Spigt, bekend van De Rigoletto’s, om te vragen of zij een Beatmis willen organiseren. Theo en Els pakken dit enthousiast op en een maand later, in februari 1967, staan De Rigoletto’s op het altaar te spelen en te zingen. Het is een groot succes en slaat aan bij de jongeren. Er wordt gezocht naar meer leden en binnen de kortste keren heeft men een koor van dertig leden en een aantal muzikanten voor de band. Telkens wanneer een mis met het koor wordt gevierd, stroomt de kerk vol met jongeren. Hoewel niet iedereen enthousiast is van zo’n moderne beatmis in de kerk, kan men niet om het succes heen. Jongeren uit Onderdijk en Andijk sluiten zich ook aan bij het koor, zodat het jongerenkoor de letters A.O.W. krijgt toegevoegd. De maatschappij wil in de roerige jaren ’60 veranderingen, dus moet dat ook met de optredens van het jongerenkoor. Men vormt vanuit hun midden een tekstgroep om de stoffige teksten van toen te moderniseren. De tekstgroep heeft ongeveer 100 tekstboekjes gemaakt. Naast hun optredens worden ook acties gehouden om geld in te zamelen voor goede doelen. De oefenavonden met de nazit geven een sterke onderlinge band voor de jongeren, er wordt zelfs van een familieband gesproken. De koorleden gaan weekendjes op pad voor gezellige onderlinge dagen, waaruit hechte vriendschappen ontstaan. En dat niet alleen, er vormen zich ook stelletjes. Ook Cor, Edgar en Carlo vinden hun eeuwige liefde bij het koor. Uiteraard treedt het koor tijdens al die bruiloften op.
Aan tafel wordt gesproken over de goede oude tijd van het koor. “We hebben er altijd veel plezier in gehad. We hadden ook een fantastische band met elkaar. Natuurlijk traden we op tijdens eucharistievieringen, maar we gaven ook concerten, waaronder kerstconcerten en die van de top 2000. We traden op bij de molenmiddagen en zongen samen met het popkoor S!ngt. Allemaal hoogtepunten voor ons.” Net als veel andere koren kampt ook het jongerenkoor met nieuwe aanwas. “Vroeger zat je op JP en dat bleef je tot drie jaar na de lagere school. De jaarafsluitingen waren met het jongerenkoor en altijd waren er een paar
JP-leden die dan koorlid werden. Dat is niet meer zo. Dat betekende natuurlijk ook dat er eigenlijk geen echte jongeren meer op het koor zaten. Daarom werd de naam veranderd in Shoof. En de coronatijd deed er ook geen goed aan. Geen optredens, geen oefenavonden en leden begonnen op de vrijdagen, onze oefenavond, andere dingen te doen. De animo werd steeds minder. Er kwamen ook steeds minder kerkbezoekers en leek het bij wijze van spreken of er meer koorleden dan bezoekers aanwezig waren. Iedereen weet dat onze kerk te koop staat, we zijn aangewezen op Medemblik en dat trekt niet veel dorpsgenoten meer. Dit alles bracht ons er tijdens de laatste jaarvergadering toe om te stoppen met het koor, 59 jaar na de oprichting.”
De oud-voorzitters aan tafel zijn lang lid geweest van het koor. Carlo van 1980 tot 2004 en Edgar van 1988 tot 2007. Cor is nog steeds lid van het jongerenkoor, 43 jaar jong en daarmee de oudste van het koor. “Het jongere is er wel van af, ja. Maar dat geldt voor meerdere koorleden. Daarom is de naam ook veranderd. Ik begon in 1998 als zanger in het koor, en vanaf 2002 ben ik de drummer. Ik doe het nog steeds met veel plezier. Ik ga er net als de andere koorleden nog één keer genieten van een optreden.”
Het koor doet dat dus op 7 november. Het koor bestaat uit 20 leden, waarvan vier bandleden. De leden hebben allemaal een lijstje met hun favoriete liedjes mogen inleveren. Uit een hele lang lijst van liedjes zijn dus hun mooiste juweeltjes te beluisteren. En dan is het afgelopen.
“We vinden het erg jammer, maar het houdt gewoon op”, zijn de laatste woorden die worden uitgesproken. Kom kijken en luisteren. Nog één keer het jongerenkoor, nog één keer een beatmis, nog één keer de liedjes uit vroegere vieringen.
Wilt u meer weten van deze geschiedenis? In Skriemer 16 staat een artikel over De Rigoletto’s en in Skriemer 17 over het jongerenkoor.
Gerard Bot
