Tijdens het bloggen zal ik het vaak hebben over mijn privéleven. Dit leventje veranderde opeens in november 2016. Een zware hersenbloeding. Het overkwam mijn moeder. En ons. Ze was pas 55. En ondanks dat ze nu bijna 56 wordt, ben ik haar kwijt. Mijn maatje.

Na een operatie gleed ze van een coma in een staat van laag bewustzijn. Wat dat betekent? Dat weten we niet precies. Mensen weten en kunnen veel, ze vliegen zo naar de maan, maar wat er precies beschadigd is in de hersens van mijn moeder, weet niemand.

Mam zit in een rolstoel en kan één arm bewegen.

Dat is het wel zo’n beetje. We weten niet wat ze meekrijgt van haar omgeving en kunnen niet met haar communiceren. Ja, dat is zwaar.

Lees hier het hele blog van Irene