Het verspreidingsgebied van de Binding is de laatste jaren gezegend met de opkomst van sporttalenten. Binding zal extra aandacht aan hen schenken. Melissa Mooijman (20) is één van hen. Melissa is wielrenster en behaalt de laatste tijd mooie resultaten.
Op 4-jarige leeftijd komt zij van Delft naar Wervershoof. Haar vader heeft een bedrijf in tomaten en paprika’s. Hij wil uitbreiden en verder met de paprika’s. Die kans krijgt hij in ons dorp. Aan de Veenakkers hebben ze inmiddels een mooi modern bedrijf. Melissa werkt daar nu ook. “Het is leuk werk en ik kan het gemakkelijk combineren met het wielrennen. Ik heb altijd gesport, maar begon niet met wielrennen. Toen ik acht was ging ik met de ijsclub van Hoogkarspel naar de ijsbaan in Hoorn om te schaatsen. Dat ging wel goed en ik begon ook met skeeleren. Een jaar of vijf geleden kreeg ik een blessure, waarbij het fietsen een goede sport was om te herstellen. Ik vond dat ook erg mooi om te doen en besloot het fietsen een kans te geven. De eerste tijd combineerde ik dat nog met het skeeleren, maar gaandeweg ging ik helemaal over op het fietsen. Ik ben lid van WV Schijndel, gesponsord door flying freelancers-ZZPR.nl, een bemiddelingsbureau in de bouw. Ik kwam via via bij deze wielervereniging. Ik hoorde goede dingen over deze ploeg en ze hadden een prima wedstrijdprogramma. Ik begon ongeveer drie jaar geleden met het rijden van wedstrijden. Dat doe ik nu elk weekend. Dat gaat steeds beter, ik rij steeds meer voorin mee en rij ook goede uitslagen. Een paar weken geleden won ik de wielerronde van ’t Zand (NH), mijn eerste overwinning in het wielrennen. Daarna won ik nog een tweede koers in België. Ik heb ook al twee keer aan een etappewedstrijd meegedaan in Tsjechië. In heuvelgebied kom ik goed tot mijn recht, klimmetjes van een kilometer of drie kan ik goed aan. Nee, een echte klimmer in de bergen zal ik niet worden. De heuvels zijn mijn terrein.”
In Wervershoof doorloopt Melissa de basisschool, gevolgd door VMBO-kader. Daarna behaalt zij haar diploma sport en coaching aan het Johan Cruyff College in Amsterdam. “Na mijn opleiding ben ik dus thuis in de paprika’s aan het werk gegaan. Ik wil eerst alles op het wielrennen zetten. Ik train zes dagen in de week, alles bij elkaar minstens vijftien uur. Meestal alleen, maar ook wel met groepjes met mannen en vrouwen. MIjn droom? Ik hoop natuurlijk profwielrenner te worden. Ik ben er hard voor aan het trainen en koersen aan het rijden. Ik rij vaak bij de eerste 20-25, maar dat moet eigenlijk top tien gaan worden. Dat lukt me beter en ik heb er goede hoop op dat het mij lukt om prof te worden. Ik hoop de komende jaren zover te komen. Maar dat hopen meer vrouwen, de concurrentie is groot.”
Natuurlijk heeft zij een idool, een voorbeeld. “Dat is Marianne Vos. Haar manier van koersen spreekt mij erg aan. Zij is ook overal goed in”. Dat klopt. In de winter is Vos een verdienstelijk veldrijder. “Dat weet ik, maar ik ga niet veldrijden. Er is namelijk nóg een sport die ik graag doe. Marathonschaatsen is ook heel erg leuk om te doen. Ik doe mee met de beloften en rij alle marathons in ons land met het team Wokke Vastgoed. Ik eindig regelmatig op het podium, al twee keer op het hoogste treetje. In het eindklassement werd ik tweede. Soms doe ik mee op natuurijs, bijvoorbeeld op de Weissensee, maar dat natuurijs vind ik een beetje riskant voor mijn wielersport. De kans dat je valt en op een blessure is groot.Daarvoor is mijn passie voor het wielrennen toch te groot.”
Melissa, een talent met toekomst. Er zijn al mooie resultaten, waar ze best wel wat bescheiden over spreekt. Maar haar enthousiasme is groot, dat geeft kracht en siert de sportmens.
Gerard Bot
