Na weken van geheimhouding in huize Bakker is het op 24 april eindelijk zover. Het kan geopenbaard worden. Piet krijgt een Koninklijke onderscheiding.Piet wandelt met Ans naar Wat Aars in Onderdijk. Daar zou zijn dochter Jet een samenlevingscontract ondertekenen met Jerry. Hij gelooft daar helemaal in, zeker nadat hij ’s ochtends nog een foto kreeg toegestuurd waarop het stel voor het gemeentehuis in Wognum stond.
Bij binnenkomst kijkt hij raar op. De burgemeester is er, Gerard Koedooder speelt op de accordeon en allemaal mensen die hij zelf zou hebben uitgenodigd voor een feest, niet zijn dochter Jet. ”Dat was best raar”, zegt Piet, “Het was even omschakelen. Je gaat ergens voor je kinderen heen en opeens is het allemaal voor jou.”
De burgemeester neemt het woord en zegt eerst dat Piet op de juiste dag jarig is, net als hij. Dat schept een band. Alleen is Piet een paar jaar verder, net 70 geworden, reden waarom de zaal is opgesierd met ‘70’-vlaggetjes. Geen samenlevingscontract, maar wel een woord van waardering, bekroond met het lintje in de Orde van Oranje Nassau. De burgemeester vertelt waarom. “Een koninklijke onderscheiding krijg je niet zomaar. Je moet je verdienstelijk hebben gemaakt voor de maatschappij. Je bent een heel actief persoon voor de gemeenschap in Wervershoof. Je bent jarenlang een drijvende kracht geweest achter de volleybalverening. Nog meer deed je voor de gymvereniging van het dorp. Jij was er bestuurslid, altijd mooi dat er mensen zijn die taken oppakken. Je gymde zelf op hoog niveau en coachte daarbij ook nog de jeugd. De uitwisselingen met de Duitse gymvereniging uit Hülsenbusch waren mede dankzij jou een succes. Je bent jarenlang wijkloper geweest voor de gemeenschapsveiling. Je bent actief geweest voor toneelgroepen. Sinds een paar jaar ben je gids bij molen De Hoop. Een enorme staat van dienst voor vrijwilligerswerk. Je werd erg gewaardeerd, ook op je werk, waar je zorgde voor de kwaliteit van schoon drinkwater. Ook daar kon men altijd op je rekenen. Je bent ook een grote steun bij Jelle’s
Marble Runs. Het is daarom ook niet zo verwonderlijk dat het Zijne Koninklijke Hoogheid Koning Willem Alexander heeft behaagd om jou te decoreren met een Koninklijke Onderscheiding.”
Ontroerd laat Piet het lintje op zijn overhemd spelden. Hij neemt meteen daarna het woord: “Ik had dit natuurlijk niet verwacht. Het is een mooie waardering, maar alles wat je doet voor de gemeenschap zie ik als een soort plicht. Ik ben zo opgegroeid. Je doet het gewoon.”
Later spreken zijn kinderen hem toe. “Een liefdevolle vader, die veel steun geeft. Iemand die ook altijd klaar staat voor anderen. Iemand die zelf nooit op de voorgrond staat. Anderen helpen en ondersteunen, het zit een beetje in de genen van de familie. Opa Bakker werd ook om die reden koninklijk gedecoreerd. En wij hebben het ook wel in ons.”
Ben Droog benoemt ook het enthousiasme van Piet. “ Een lintje moet je verdienen, voor jou waren er maar liefst vijf aanbevelingen. In twee ervan heb ik betrokkenheid met jou. Natuurlijk kennen we elkaar al jaren van de volleybal, een vereniging waarvoor je veel hebt gedaan. Mooi is dat ik jouw een paar geleden heb overgehaald om als vrijwilliger bij de molen te komen. Je bent nu al een paar gids en dat doe je uitstekend.”
En zo wordt Piet alom geprezen en gewaardeerd. En dat mag ook best een keer op zo’n dag. Zonder vrijwilligers zou er heel veel in het dorp niet meer zijn. Heel voldaan neemt Piet deze dag de waarderingen in ontvangst, op zijn overhemd prijkt het lintje. Met alle aanwezigen wordt het glas geheven. Het bleef nog lang gezellig.
Gerard Bot
