In mijn schrijfsel van twee weken geleden, stond een fout, die ik, als pleitbezorger van huurwoningen, niet had mogen maken. Het ging niet om 30% maar om 35% sociale huurwoningen.
Waarom een hoger percentage huurwoningen. Iedereen heeft recht op een woning, hetzij huur, hetzij koop of een combinatie hiervan de huur/koop optie. Hoe is dat te realiseren? Simpelweg als het om gemeentelijk eigendom gaat; de gemeenteraad kan dan eisen stellen. Daarom zei ik in een raadsvergadering, die over verschillende bouwlocaties ging, dat “ niet het kapitaal, maar de gemeente bepaalt, waar gebouwd gaat worden”. Door deze in alle onschuld uitgesproken woorden, bleek ik een ontwikkelaar geraakt te hebben. Het was niet kwetsend bedoeld, maar mijn oprechte mening. Toen de keuze tussen de twee locaties moest worden gemaakt, kozen raad en inwoners voor de door de gemeente aan te kopen grond
Het was rond 2008. Aan de orde kwam de ontwikkeling van het gebied. Met een dreigende kredietcrisis, pleitte ik voor een hoger percentage sociale en midden huurwoningen. Voor een grote groep mensen was kopen geen optie meer, omdat ze nooit in aanmerking zouden kunnen komen voor een hypotheek. Op mijn betoog, reageerde men met: “ Maar Anneke, iedereen hier wil een koopwoning”. Met andere woorden “ Ben je op je achterhoofd gevallen?” En wat bleek toen het plan ontwikkeld werd? Er werden meer huur- dan koopwoningen gebouwd! Regeren is vooruitzien.
Anneke van der Geest. Morgen!
anneke.vandergeest@raadmedemblik.nl
